De vraag naar mentale zorg en het personeelstekort groeien. Het gevolg: lange wachtlijsten in de tweedelijns-GGZ. Huisartsen en het sociaal domein vangen daardoor steeds vaker complexe situaties op, zonder dat ze passend kunnen doorverwijzen. En professionals werken vaak langs elkaar heen. In Midden-Brabant en West-Brabant-Oost besloten huisartsenzorggroepen, GGZ-instellingen, gemeenten en Zorgbelang Inclusief om dit samen aan te pakken, in afstemming met de zorgverzekeraars CZ en VGZ. Onder de naam Samen Mentaal Sterk werken ze aan mentale zorg die sneller op de juiste plek terechtkomt. De kern: werken vanuit de vraag van de inwoner, in plaats van eerst een diagnose te stellen en vervolgens samen verantwoordelijkheid te nemen.
De samenwerkende partijen vroegen EHdK om hen te begeleiden bij het opstellen van een gezamenlijk IZA-transformatieplan. Dat begon niet met schrijven, maar met praten. Onder begeleiding van EHdK spraken partijen met elkaar over gevoeligheden, zorgen, ambities en over hoe ze wilden samenwerken. Pas toen ze elkaar beter begrepen, schreven ze samen het plan en dienden het in. Na de toekenning van de middelen vroegen de partijen EHdK om ook de uitvoering te trekken, in twee rollen. Als projectleider van meerdere deelprojecten sturen we op voortgang en resultaat en zorgen we ervoor dat afspraken worden vastgelegd en nagekomen. Als programmacoördinator bewaken we de samenhang tussen de deelprojecten, signaleren we risico’s en knelpunten en stemmen we af met de stuurgroep en de zorgverzekeraars. Samen met de partijen werkten we per project richtlijnen uit en brachten die in de praktijk.
In Brabant voeren partijen de goede gesprekken, ook als het schuurt. Samenwerken over de grenzen van domeinen heen wordt steeds meer de norm. Professionals werken vanuit de vraag van de inwoner en organisaties voelen samen de verantwoordelijkheid om inwoners sneller passende zorg te bieden. Daar zit ook de winst voor professionals: minder werken langs elkaar heen en meer werkplezier.
