Voorbeeldcasus - Jesse

Jesse is 14 jaar en groeit op in een kwetsbare thuissituatie. Zijn ouders hebben te maken met verslavingsproblematiek en grote geldzorgen. Thuis is er weinig rust en structuur. Jesse worstelt hiermee, spijbelt regelmatig en raakt op school steeds verder achter. In deze periode komt hij in contact met een groep jongeren die regelmatig grenzen overschrijdt. Bij hen voelt hij zich gezien en onderdeel van een groep. Samen zoeken ze steeds vaker de grenzen op totdat het uiteindelijk komt tot een gewapende overval. Jesse wordt opgepakt en veroordeeld, maar na zijn vrijlating verandert er weinig. Ondersteuning blijft uit en zijn thuissituatie blijft ongewijzigd. Hij keert terug naar dezelfde omgeving en dezelfde vrienden.

Wanneer verschillende partijen uit de jeugdstrafrechtketen en het sociaal domein elkaar ontmoeten in een structureel overleg op school, ontstaat een breder beeld van Jesse. Niet alleen het strafbare feit en het schoolverzuim staat centraal, maar ook zijn thuissituatie, de problemen van zijn ouders en zijn vrienden. In dit overleg worden signalen gedeeld en stemmen professionals hun inzet op elkaar af.

De gemeente biedt ondersteuning aan het gezin en Jesse krijgt hulp voor zijn eigen problemen, met begeleiding gericht op school, verbetering van zijn zelfbeeld en een dagstructuur. School wordt daarbij ondersteund door de jeugdreclasseerders en jongerenwerkers, die met Jesse en zijn vriendengroep en ouders in gesprek gaan over groepsdruk en de gevolgen van crimineel gedrag. De ouders van Jesse krijgen via de gemeente eveneens passende ondersteuning. Door deze gezamenlijke inzet neemt de kans op herhaling af en ontstaat er meer rust, veiligheid en perspectief voor Jesse.

waar zien we kans voor verbetering?

Als we jeugdcriminaliteit en recidive willen voorkomen, moeten we iets doen aan de oorzaken van crimineel gedrag. Wij zien de volgende verbeterkansen:

• Voldoende (forensische) hulp beschikbaar
  Het tijdig kunnen inzetten van passende (forensische) jeugdhulp is cruciaal. Wachttijden of een beperkt aanbod zorgen ervoor dat problemen verergeren en de kans op recidive toeneemt.
• Expertise eerder inzetten, aan de voorkant
  Door kennis over de doelgroep en risicofactoren al in te zetten bij eerste signalen of een eerste politiecontact, kan sneller en gerichter ondersteuning worden geboden en escalatie worden voorkomen. Dit vraagt om beter benutten van data.
• Goede nazorg na afloop van een vonnis
  Na het beëindigen van een strafrechtelijke maatregel is continuïteit van ondersteuning nodig. Een warme overdracht naar het wijkteam of andere hulp voorkomt dat jongeren na afloop tussen wal en schip raken.
• Meer aandacht voor ondersteuning van ouders
  Problemen bij ouders, zoals schulden, psychische problematiek of verslaving, hebben vaak directe invloed op jongeren. Door ook ouders te ondersteunen, wordt de kans op duurzame verandering vergroot.
• Effectiever gebruik van buitenrechtelijke afdoeningen
  Door bestaande mogelijkheden buiten het strafrecht, zoals schoolmaatregelen, gebiedsafspraken of interventies via het sociaal domein, effectiever in te zetten, kan worden voorkomen dat jongeren onnodig verder in de strafrechtketen terechtkomen.